Felsefe insan beyninin insana oynadığı bir avutma şekli bence.Olayları kurgulayı.p teşbihe dökmek bir kaçıştan öte değil.İnsan da giderek yorucu hale gelen bu hayattan nasibini daha fazla almamak için felsefeyi bir paylaşım şekli olarak görmüş olabilir.

Ama Felsefe, ya çözüme giden yolları kalıba sokar ya da çözümden uzaklaştırır.Sayfa var ise sayfalar akla gelir.Biten,başlayandır.Başlayan da bitecektir.Bir kişide olan ,diğer kişilerde de o anda keşfedilir ve bir "hemfikirlik" doğar vb.Hele ki işin içine daha önce büyüklerce söylenen hayata dair -konuya cuk diye oturan- cümleler de girince sanal bir ana kucağı oluşturulur.

Halbu ki Çözüm bir an kadar yakındadır ancak birden yerini paylaşımla çoğalan birşeylere bırakır ve ötelenir.Ertelenir,bir sonraki soruna değin i.ptal edilir.
Ve sorunun tekerrüründe "kader" devreye girer.Zaten kişilere yazılmış (!) olan ile son bulur.

Beyin bu yüzden körelmiş ve %100'ü dururken %4'ünü kullandığımız bir makina haline gelmiştir belki de.